Kullanıcı Adı Şifre
Üye olmak istiyorum!                Şifremi unuttum!
Yıl: 13
Sayı: 1693




Müziğin Yaşamınızdaki Yeri Nedir?

Müzik Dinlemeden Duramam.
Müzik Dinlemem
Yaşamımdaki Yeri Çok Önemlidir!
Olmazsa Olmazım Değildir!
Müzik Dinlemenin Beni Geliştireceğini Düşünürüm!
Müzik Benim İçin Zengiliktir!
Çok Önemlidir.

Sonuçları gör

Geçmişteki Anketler



 
Tavsiye Adresleri
Birden fazla adresi enter tuşunu kullanarak alt alta ekleyebilirsiniz.
 
E-Posta Adresiniz
Adınız Soyadınız
Notunuz
 
 
Şu an 12 müzisyen gazete okuyor
 
 
Murat Beşer
 
 
Yayımlanan Sayı : 535

Gitarlı bir derviş - 09.04.2008






Artık sahnelerimiz için tanıdık bir sima, elektrikli caz gitarının büyük stil sahibi ismi John Scofield. Bizi yine ihmal etmedi; 3 Nisan akşamı, son albümü “This Meets That”in turnesi kapsamında İş Sanat’ın konuğu oldu.

Bu projeyle geçmişe ve geleceğe bir arada bakıyor Scofield. Ana temasına sadık kalarak yola çıktığı “House Of The Rising Sun”, repertuvar ve açılış için uygun bir seçim. Wah-wah pedalların sultası altında tınlayan gitar riffleriyle birlikte yüzü şekil alıyor Scofield’in “Heck Of A Job”da. Parçaya adını veren bu deyim, bir işin başına gelerek o işi rezil eden, ancak kendisinden kurtulmanın mümkün olmadığı kimseler için kullanılıyor. Bush’un Katrina kasırgası için siyahları aşağılayan beyanatına gönderme yapan parçada, Scofield ritmik tabanı New Orleanslı geleneksel vuruşlarla tutuyor. Kontrbasına elektrik bas muamelesi yapan enerjik Matt Penman’ın tez canlı solosu göz dolduruyor. Ardından genç kuşağın parlak davulcularından Bill Stewart, nefeslilere yaptığı asistlerle şahlanıyor.

Rolling Stones klasiği “(I Can’t Get No) Satisfaction”, konserin en enerjik parçası. Aynı zamanda dinleyicilere ne kadar ritmik bir dinletide olduklarını söylüyor. Bu proje, rock müziğinin blues temelli şarkılarda yükseldiği yıllara yaslanıyor.

Açık denizlerde kaybolmaktan korkmayan ihtiyar bir denizci Scofield. Merakı ve cesareti, yaşlanmasının önünde engel. Yaşı ilerledikçe gençleşen biri olarak deneylerden yorulmuyor. Kariyerinde daha evvel benzeri olmayan bir orkestra konfigürasyonuyla, arkada duvar ören bir üflemeli üçlüsüne yaslanarak çalıyor. Enstrümanların yüzü Scofield’a dönük; müziğin kıblesinde gitar var.

Üflemeli üçlüsü arada bir soloya ve düetlere giriyor; melodilerin tüm eslerine balıklama dalıyorlar. Üflemeliler bölümündeki açılımlar, en iyi trompetçi Phil Grenadier’in sololarından gelen derin ivmelenmelerle tanımlanabilir.

Albümden iyi çalıyorlar

Mengene parmaklı basçının deli fişek kontrolsüz bir solosuyla adrenalimizin yükseltildiği “Shoe Dog”, Scofield tarzının en gelişkin tatlarını gümüş kasede sunuyor bizlere. Albümden iyi çalıyorlar parçaları. Konserlerde çalarak pişirmişler. Yorumlar stüdyodaki şehir havasından çıkıp, taze ve baharatlı bir pastoral ambiyansa dönüşmüş.

Adının çağrıştırdığı anlamlar gibi “Behind Closed Doors” ile 90 dakika için, siyasi buhranın avucunda kıvranan toplumdan soyutluyorlar salondakileri. Scofield’ın performansı solo olarak da görülmeye değer. Tekinsiz ritimlerden amansız sololara geçerken sergilediği tutum, kusursuz bir gitarcının nasıl olması gerektiğini gözler önüne seriyor.

Pedal ekipmanının üzerindeki maharetini sergiliyor Scofield, “Over Big Top”ta. Eline olduğu gibi, yerdeki pedallar üzerinde ayağına da son derece hâkim. Fuzz’lar ile efekt pedalları arasında yer alan baş döndürücü geçişler esnasındaki nüansları havada uçuşan sersemletici ve ruhani seslere tahvil ediyor.

Doğu gamlarına giriyor, Batı’nın blues formuyla buluşturuyor kapı aralığında onları, gitarlı derviş Scofield; bir ileri bir geri sallanarak yaptığı gövde gösterisinde. Ama kişisel zafere tenezzül etmiyor. Erdemi kolektif oluşunda.

Kolektif ideolojisinin altında müziğe getirdiği açılımların yanında müzikal bir otorite de sergiliyor. Bunun sonucunda ortaya çıkan devrimci ve yenilikçi fikirler, salonun her koltuğuna enerji ve aktivizm yayıyor.
Bitirirken orkestra elemanlarıyla birlikte ses mühendisi Ben Surman’ı da tanıtıyor; John Surman’ın oğlu, Jack DeJohnette’in damadı. “Konseri beğenmedim” diyen tek bir Allah’ın kulu çıkmıyor o akşam, İş Sanat’ın kapısından dışarı.



 

 

0 adet yorum yazılmıştır. Yorumları okumak yada yorum yazmak için sisteme giriniz.



Yazıyı Tavsiye Et
 
Tavsiye Adresleri


Birden fazla adresi enter tuşunu kullanarak alt alta ekleyebilirsiniz.

E-Posta Adresiniz
Adınız Soyadınız
Notunuz

Tüm Hakları Saklıdır © 2005-2018